Oogjes dicht

Precies vier jaar geleden sloot mijn moeder haar ogen voorgoed. Ze had al enkele dagen aan de morfinepomp gelegen, dus we wisten dat ze kwam te overlijden. Mijn dochtertje van destijds vier was er bij en schoot, na de laatste adem, als een duveltje uit een doosje naar voren om één ooglid snel omhoog te doen en te constateren op een manier zoals alleen kinderen dat eerlijk en confronterend kunnen uitdrukken: ‘ze is echt dood’.
Dood is iets wonderlijks. Bij mijn moeder konden we naar het moment toe ‘leven’. Toch komt ook dan pas later de echte rouw en die is soms rauw…

Op de meest vreemde momenten kan je plots overvallen worden door verdriet, woede, onbegrip en ongeloof… Soms wil je alleen maar snel doorgaan en heb je geen zin in al die emoties…. En dat kan, je kunt je ogen sluiten voor je tranen… je kan je woede wegslikken, je kan je onbegrip en ongeloof overschreeuwen met druk praten over van alles en nog wat, zelfs over de dood van je moeder… …en nog hoeft het je niet te raken.

Niet te raken in de zin van aanraken. Als emoties wel gevoeld mogen worden, vertaald zich dat naar alle uiteinden van je lijf. Je kan trillen van woede omdat er weer iemand die ongelofelijk waardeloze k… ziekte had. Je kan je ogen uit je kop janken van verdriet en gemis. Je kan je onbegrip en ongeloof voelen in al je spieren omdat je niet vooruit te branden bent…

Nee rouw doet veel met je, met jou en met je lijf! Maar als je het toelaat, dan heelt dat ook beetje bij beetje de wonden en de pijn.

Natuurlijk kan je ook gewoon doorstomen en net doen of er niets aan de hand is…!!. Of juist de herinnering aan een persoon zo levend houden, dat deze helemaal niet dood lijkt te zijn…

Maar vaak merk je er dan na verloop van tijd ook wat van in je lijf. Ongeuite emoties kunnen zich vertalen in bijvoorbeeld doofheid/blindheid/slechtziendheid (doof en blind zijn voor… of het niet onder ogen willen zien), maagproblemen (als het als een steen op de maag ligt) enz. Deze lichamelijke ongemakken gaan niet zo maar weg, tenminste niet zolang de onderliggende oorzaak niet is aangepakt.

Maar natuurlijk kunnen we voor deze signalen onze ogen ook sluiten….

Onze dochter wist al dat doodgaan iets anders is dan gaan slapen…

Gezondheid

Zorg goed voor je lichaam. Het is de enige plek waar je zult leven.

                                                                 – Sensi -

 

Ontvangen

Ontvangen

 

Niet geven of nemen,

niet krijgen of stelen,

maar ontvangen,

is wat door m’n hoofd spookt

de hele tijd.

 

En dat niet alleen,

ook loslaten komt daarbij.

Is ont-vang-en

niet ook een vorm van

loslaten

doordat het begin met ont-?

 

Volgens bronnen

kan ont- behalve ‘niet’ ook betekenen

dat iets begint

of in gang wordt gezet.

Ont-vangen

ik was er nooit goed in,

maar ga het vanaf nu weer oefenen.

 

Met ballen,

met complimenten,

met cadeaus,

met gaven,

met liefde…

 

Maar zoals een bal alleen naar je toekomt,

als je er zelf een tegen een muur gooit.

Zo werkt het ook met het ontvangen

van deze dingen.

Alleen wat je zelf geeft, kan je gaan ontvangen

en dan moet je er nog ontvankelijk voor zijn.

Niet alleen in de zin van gevoelig,

maar ik bedoel meer het willen aannemen.

 

De bal kan alleen gevangen worden

als je je armen uitstrekt.

Complimenten kunnen je alleen voeden

als je ze echt wilt horen.

Cadeaus kunt je alleen met plezier in ontvangst nemen

als je de gever, het cadeau en jezelf (!) op waarde weet te schatten.

Gaven kun je alleen goed inzetten,

als je respect hebt voor de ander en jezelf.

Liefde kun je alleen accepteren

als je je hart ervoor openstelt.

 

Moeilijk? Ja als je dat als kind niet hebt geleerd is dat best moeilijk.

Onmogelijk? Nee je kan het leren.

Misschien komt het voor je gevoel

eerst wat gekunsteld over,

maar stapje voor stapje,

net als een kind dat leert lopen

kan je leren te ontvangen.

 

Maar zoals een kind alleen kan leren lopen

door z’n houvast eerst los te laten.

Zo vraagt dit je uit je comfortzone te stappen

en te beginnen met onvoorwaardelijk geven.

 

Dat is leven! Elke dag opnieuw doen!

Wraps voor de broodtrommel

tonijnwrapGisteren hebben we Mexicaanse wraps gegeten. De wraps waren deze keer de standaard kant-en-klare wraps, maar we maken ze ook geregeld van blaadjes ijsbergsla. Daar zijn onze kinderen ook gek op en je kunt er een leuk pakketje van maken (tip!).

We hebben altijd een pak van 6 en zijn met z’n vieren. De kinderen krijgen dan meestal 2 wraps en wij doen wat extra vulling. Deze keer was er wat teleurstelling bij de meiden, want ze kregen er ieder maar één. De 2 die over waren heb ik ‘s avonds omgetoverd naar een wrap met tonijn, beetje kruidenkaas/roomkaas, kleine stukjes gedroogde tomaat en op smaak gemaakt met mayonaise en beetje zout (liefst Keltisch zeezout). Opgerold met een paar blaadjes sla die ik ook achteruit had gelegd van de wrap en opgerold de koelkast in.

Nu zijn ze bij ons gek op tonijn en tomaat, maar het zijn wel wat bijzondere smaken, waar niet alle kinderen gek op zijn. Het leuke is dat je met wraps eindeloos kunt variëren en er ook nog eens heerlijk allerlei restjes in kunt verwerken!

Vanochtend was er dus een leuke verrassing toen de koelkast openging. Meteen een plakje geproefd en na goedkeuring een paar plakjes van de opgerolde wraps afgesneden en in de lunchbox gedaan! De rest is voor een later moment, waar we zeker van gaan genieten!

Oh en wil je je kids helemaal verrassen druk dan de ronde plakjes eens een keer in de vorm van een hartje met een kleine prikker erdoor, voor ze de trommel in gaan! Een simpel gebaar om ze even te laten weten dat je blij met ze bent.

Back to school

backtoschoolDe scholen zijn weer begonnen. Vorig jaar was ik steeds aardig wat tijd en energie kwijt aan het coördineren van het overblijven op school. Dit jaar heb ik het een stuk rustiger bij de start van het nieuwe schooljaar, want de school is overgegaan op een continurooster. Nu heb ik mezelf voorgenomen om een deel van die tijd te gaan steken in een lang gekoesterde wens. Bewuster en gezonder met ons eten omgaan! Het idee was er al en het is echt niet dat we heel ongezond eten, maar toch…

Vorig jaar ben ik al begonnen met het maken van een weekmenu met gevarieerde en zoveel mogelijk gezonde recepten. De ingrediënten die daarvoor nodig zijn, haal ik zoveel mogelijk in 1x op. Dat scheelt enorm in tijd, maar ook qua geld, omdat je minder gelegenheid hebt om impulsaankopen te doen. Bovendien biedt het onze kinderen structuur en houvast als ze weten wat ze gaan eten. Zelf hoef ik ook niet meer tijdens spitsuur te gaan bedenken wat we ook zullen gaan eten. Met het plannen hiervan kan het al snel gezonder zijn, omdat je dan minder snel naar ‘pakjes’ of ‘blikjes’ grijpt.

 

 

De sleutel tot Zelf-Bevrijding

sleutelzelfbevrijding
Geen idee waarom Sleutel, Zelf en Bevrijding met hoofdletters geschreven moeten worden. Het komt wat Amerikaans over. De inhoud is echter meer Vlaams geschreven maar dan wel van een soort dat het taalkundig niet altijd klopt. Dat is te wijten aan het feit dat de auteur het door krijgt van gidsen. Het stoort ook niet echt, want het is geen leesboek. Het gaat erom dat je herkenning vindt in dit boek.

Voor diegenen bij wie een bepaald ziektebeeld geconstateerd is, is er vaak via een paar zinnen of woorden uit dit boek al veel herkenning. Het boek zet je aan het denken, maakt je ergens van bewust. Iets wat je lichaam je wil vertellen, maar wat we door omstandigheden verleerd zijn nog te kunnen horen. Dat heeft niets te maken met doof zijn in de letterlijke zin. Wel heeft het te maken met het feit dat we doof zijn geworden voor datgene wat ons lichaam ons wil vertellen.

Als we hoofdpijn hebben, nemen we liever een aspirine zodat we weer lekker door kunnen gaan in plaats van dat we ons hoofd even rust geven. Pas als hoofdpijn overgaat in migraine zijn we geneigd om ons lichaam dat te geven waar het al geruime tijd over vraagt: rust, stilte en duisternis. Zo gaat het vaak ook met andere ziektes.

Vaak merken we de eerste signalen van ons lichaam al niet eens meer op, zo gewend zijn we geraakt aan (geringe) pijn, jeuk of andere lichamelijke ongemakken zoals we dat dan noemen. Zouden we ons zelf lief hebben en de aandacht geven die we verdienen, dan kon het wel eens heel anders worden.

Verwachting

Ik wacht… en wacht… en wacht…

Ik ben niet ‘in verwachting’ zoals dat normaal gesproken heet.
Ik zit in procedure, dat u het maar even weet!

Het klinkt wat stijf en formeel,
en dat is het ook voor het grootste deel!

Maar toch als ik dan even bedenk hoe het straks zou kunnen zijn…, dan wordt ik zacht.
Ik vergeet al die stomme regeltjes en hoge heren en weet weer waarop ik wacht. Continue reading

Banaan-kokos cake

Een lekker multifunctioneel recept gevonden als alternatief voor de standaard cake van bloem en suiker. Producten die ik eigenlijk het liefst wil vermijden en tegelijk zo ‘verslavend’ zijn. Een vervangend recept moet dus wel aan de voorwaarde voldoen dat het lekker is en goed vult.

Je hebt voor dit recept alleen een cakeblik, oven en natuurlijk de ingrediënten nodig. Voor dit cake recept wordt amandelmeel gebruikt in plaats van bloem en de banaan zorgt voor de zoete smaak. Amandelmeel is erg gezond. Amandelen zijn zeer voedzaam en gezond, ze bevatten een grote hoeveelheid oligo-elementen (o.a. zink, ijzer). Evenals een aantal belangrijke B-vitamines. Daarnaast zijn amandelen een bron van gezonde vetten, veel eiwitten en een flinke hoeveelheid vezels. Dus zeker voedzaam. Bovendien zorgt amandelmeel ervoor dat de bloedsuikerspiegel stabiel blijft.

Dat klinkt goed, maar er is een ‘probleem’. Ik heb geen amandelmeel in huis en een check op Voedzo (tips voor vervanging van bepaalde ingrediënten) leert mij dat ik het amandelmeel niet zo maar kan vervangen door kokosmeel, wat ik nog wel in voorraad heb. Ik kijk nog even verder in de voorraadkast en ontdek 4-Granen Spelt Pannenkoekmeel van Korenmolen Windlust. Daarmee durf ik het wel aan om dit recept de maken. Ik volg het recept nauwgezet en dat is best bijzonder, want meestal werk ik meer op gevoel met koken en bakken.

Een klein uurtje later heb ik 12 heerlijk ruikende en dampende banaan-kokos muffins. De laatste instructies van het cakeblik had ik namelijk genegeerd omdat het bakken me anders te lang duurde. Het uurtje wat ik hiervoor nodig had was inclusief de voorbereidingen; het bakken duurde ongeveer (eh….  toch weer op gevoel dus omdat ik er muffins van had gemaakt) 23 minuten. Lekker snel voor een aantal momenten een heerlijk tussendoortje.

Ik denk nog na over een leuke presentatie ervan bij diverse gelegenheden (ontbijt is nu eenmaal anders dan toetje of tussendoortje of lunch) Jullie nog tips hiervoor?

Bron: http://www.voedzaamensnel.nl/dessert/banaan-kokos-cake-gezonde-snack/

 

Je natuur

 

Als twee goudglanzende vogels

die wonen in dezelfde boom,

zo zijn, onafscheidelijk, het lager en het hoger Zelf.

De ene eet de vruchten die

rijpen aan de levensboom,

de andere kijkt stil en zwijgend toe

Fijne jeugd

 A happy childhood

It’s never too late to have a happy childhood.

Your childhood is not defined

by what you did or what happened to you,

it’s the memories you choose to dwell on.

Banish ideas that darken your past

and you will brighten your future.

Michael Josephon

Leerstijl

lees over diverse leerstijlen en ontdek ook m’n eigen daarbij, lijkt bijna een gouden combinatie als je onderstaand plaatje mag geloven: soms een dromer, dan weer een doener.

De praktijk is wel eens anders… volgens mij heb je elkaar allemaal nodig (dus ook de denkers en de beslissers zijn van belang).

Dus Kolb: ik denk dat het m’n beste besluit ooit wordt om gewoon te blijven doen en te blijven dromen;-) dreams

Na een overlijden

Aarde zoeken wij,
stevige grond
om op te staan
en onze wegen te gaan,
nu de bodem onder onze voeten
is weggeslagen.

Lucht zoeken wij,
heldere lucht
om te kunnen ademen,
en het leven te omarmen,
aarzelend,
na wat ons de adem benam.

Water zoeken wij,
verfrissend water,
om de stroom van beweging
in ons gaande te houden,
nu zoute tranen,
ons beklemmen.

Vuur doen wij ontbranden,
een kleine vlam
van licht en warmte,
om de gloed
van liefdevolle herinnering,
in ons gaande te houden.

En elkaar niet los te laten.

Verhalen betekenen zoveel meer…

Laat anderen in je hart leven
Daar kan altijd nog iemand bij.
Vertel je verhaal en iedereen voelt met je mee
Als mensen echt luisteren leven ze voor altijd voort in je hart.

nav film https://www.youtube.com/watch?v=pizQ0mkAjVc

Stil gemis

Those we love, don’t go away,
they walk beside us, every day.
Unseen, unheard, but always here,
still loved, still missed, still very dear.

Toch hoop

het water uit de bron
is opgedroogd

het vuur van de zon
is uitgedoofd

de vlinders
van verlangen
zijn stuk voor stuk
gevangen

in het donker
begint stil
licht geflonker

zie de maan
miljoenen sterren
gaan aan…

(herkomst onbekend)

Ervaar het maar

Vertrouw op het niet – weten

niet – weten hoe

niet – weten wat

laat de binnenwereld

de buitenwereld zijn

laat je stralen,

laat je dansen

op de liefde voor het nieuwe leven!

Door: Marijtje van der Horst

Onrust

Gekriebel aan m’n borstkas
trillende handen
wiebelende voeten
trappelende benen
druppels op m’n voorhoofd
zweet in m’n handen.

Mijn lijf is bewapend tot z’n tanden
waarom
wat maakt me gek
wat maakt me zo onrustig
doe toch es normaal.

Ogen gericht op de muur
wat een blokkade
waarom draai ik me niet om
en zie wat de wereld
mij te bieden heeft?

Ik wi niet de hele wereld zien
ik wil mezelf zien.
Niet het beeld in de spiegel
is van belang
maar te weten wat er
diep van binnen
in mij schuilt
aan kracht
aan moed
aan licht.

Tegelijk bang dat wanneer
ik naar mezelf kijk
diep van binnen
dat ik niet
de kracht, moed of het licht zie
maar juist de donkere kant.

Kroon

Ik ben 24 jaar en eindelijk na vele jaren buikpijn en buikkrampen, krijgen mijn klachten een naam. Doodziek voel ik me dan en ik ben doodmoe. Werken lukt al een poos niet meer en ik lig bijna de hele dag op bed. Ik heb ondraaglijke pijn en een gang naar de wc lijkt eerder op een bevalling dan op ont-last-ing. De artsen denken eerst aan aambeien maar een kweek brengt ander nieuws.

Vertwijfeld heb ik me dan al een poos afgevraagd welke enge ziekte ik zou kunnen hebben. Natuurlijk vrees ik voor een soort kanker. God zij dank het blijkt gelukkig iets anders. De ziekte van Crohn wordt het genoemd. Sindsdien voel ik me soms letterlijk gekroond. De ene keer in positieve zin, als het me een nieuw wijs inzicht oplevert. De andere keer knelt het gewoon aan alle kanten van mijn lijf.

Na de eerste opluchting, ik kan er immers gewoon mee blijven leven, komt de knockout. Bij het bezoek aan de behandelend arts krijg ik medicijnen voorgeschreven met als bijsluiter van de arts de mededeling: Deze moet je slikken tot je dood, doe je dat niet dan heb ik er meer dààraan dood zien gaan dan wanneer ze het middel bleven slikken. Pff… alsof ik een levenslang vonnis te horen krijg.

Ondersteboven van dit nieuws ga ik naar huis. Ik sluit me op met de Crohn in en op m’n hoofd. Verdiep me in alles wat erover geschreven is en ontdek langzaamaan dat het gevoel van opluchting dat ik had toen ik de diagnose kreeg, niet helemaal terecht is. Ok, ik blijf dan wel leven, er is geen direct gevaar, maar in welke omstandigheden?
Kan ik ooit weer werken… kinderen krijgen….. uitgaan… of gewoon onbezorgd genieten van het leven zoals vroeger? Continue reading