Ervaar het maar

Vertrouw op het niet – weten

niet – weten hoe

niet – weten wat

laat de binnenwereld

de buitenwereld zijn

laat je stralen,

laat je dansen

op de liefde voor het nieuwe leven!

Door: Marijtje van der Horst

Kroon

Ik ben 24 jaar en eindelijk na vele jaren buikpijn en buikkrampen, krijgen mijn klachten een naam. Doodziek voel ik me dan en ik ben doodmoe. Werken lukt al een poos niet meer en ik lig bijna de hele dag op bed. Ik heb ondraaglijke pijn en een gang naar de wc lijkt eerder op een bevalling dan op ont-last-ing. De artsen denken eerst aan aambeien maar een kweek brengt ander nieuws.

Vertwijfeld heb ik me dan al een poos afgevraagd welke enge ziekte ik zou kunnen hebben. Natuurlijk vrees ik voor een soort kanker. God zij dank het blijkt gelukkig iets anders. De ziekte van Crohn wordt het genoemd. Sindsdien voel ik me soms letterlijk gekroond. De ene keer in positieve zin, als het me een nieuw wijs inzicht oplevert. De andere keer knelt het gewoon aan alle kanten van mijn lijf.

Na de eerste opluchting, ik kan er immers gewoon mee blijven leven, komt de knockout. Bij het bezoek aan de behandelend arts krijg ik medicijnen voorgeschreven met als bijsluiter van de arts de mededeling: Deze moet je slikken tot je dood, doe je dat niet dan heb ik er meer dààraan dood zien gaan dan wanneer ze het middel bleven slikken. Pff… alsof ik een levenslang vonnis te horen krijg.

Ondersteboven van dit nieuws ga ik naar huis. Ik sluit me op met de Crohn in en op m’n hoofd. Verdiep me in alles wat erover geschreven is en ontdek langzaamaan dat het gevoel van opluchting dat ik had toen ik de diagnose kreeg, niet helemaal terecht is. Ok, ik blijf dan wel leven, er is geen direct gevaar, maar in welke omstandigheden?
Kan ik ooit weer werken… kinderen krijgen….. uitgaan… of gewoon onbezorgd genieten van het leven zoals vroeger? Continue reading

Liefhebben is loslaten / loslaten is liefhebben

Hieronder een naar mijn idee moderne vertaling van een aloude bijbeltekst over liefde. Onderstaande tekst zag ik bij Herniz en in overleg met haar mag deze een plek hebben op mijn site. Mooie woorden!

Maar om een ander en jezelf echt lief te kunnen hebben, is het fijn om eerst je eigen oude zeer, trauma’s of pijnlijke ervaringen los te kunnen laten. Als je dat zelf kunt is dat heel mooi, anders kan Herniz je daarbij helpen.

Loslaten Continue reading

Beker

De beker die ik vasthoud lijkt in mijn handen steeds zachter te worden. Komt het door de warmte van mijn handen? Ik zet de beker weg en blijf gebiologeerd door dit fenomeen er naar kijken. Langzaam loopt de koffie er uit en voor mijn ogen zie ik de beker veranderen in een soort schaaltje met een tuitje. Voorzichtig probeer ik het te pakken, bang dat het laatste restje koffie ook verloren gaat.

In mijn handen lijkt het ineens van was, want opnieuw zet een veranderingsproces zich in gang. Ik plaats de beker opnieuw terug op tafel. De koffie heb ik eruit gegooid. Die lust ik al lang niet meer. Dit is te bizar. Niemand zal me geloven!

Het tuitje van het bakje komt nu tot leven lijkt het. Ik tuur en kijk of ik in de nieuwe contouren al iets kan ontdekken van de nieuwe vorm. De zijkanten van het bakje lijken zich te vouwen en sluiten het nu af aan de bovenkant. Als versteend zittend op mijn stoel, kijk ik naar het wonder dat zich voor mij op tafel afspeelt.

Ik durf de beker die het eens was nu niet meer op te pakken. Te bang ben ik dat ik iets aan dit schouwspel verstoor. Of misschien ben ik stiekem wel bang dat het bezit van mij neemt en mij zal veranderen. Verlamd van plotselinge angst kijk ik toe. Mijn ogen wijd gespert, de beker of het bakje nu geen moment meer uit het oog verliezend, mijn benen in een soort starthouding, klaar om weg te springen als dat nodig is. Tegelijk besef ik dat ze te slap zijn en me nu niet zullen kunnen dragen. Wat staat me te wachten?

Vòòr mij is de beker klaar lijkt het. Tenminste de laatste seconden zie ik geen verandering meer. De kleuren die eens de strepen op de zijkant vormden, zijn vermengd en geven het geheel nu een soort vleeskleurig aanblik met in het midden 1 rood vlak. Wacht… het beweegt nog steeds. Het is nog niet klaar.

Ik houd mijn adem in merk ik en blijf kijken. Het rode vlak begint een beetje te wijken, alsof het een soort spaarpot wordt, met een klein gleufje in het midden. Te klein om naar binnen te kunnen kijken, dat weer wel, maar toch biedt het een hele kleine opening.

Ik merk dat mijn lichaam zich hierdoor ook weer iets ontspant. Ook bij mij ontstaat weer een opening en iets van de nieuwsgierige verwondering die ik eerst voelde, toen de beker begon te veranderen, maakt zich opnieuw van mij meester. Ik buk me iets naar voren om het rode vlak beter te kunnen bekijken.

Nog net zie ik wat kleine verticale streepjes, de kleurtjes die eerst onderaan de beker waren, flitst het door me heen. Dan worden m’n benen opnieuw slap en zit ik helemaal te trillen. Het rode vlak dringt zich aan me op en kust mijn mond…

Een nieuwe dag is aangebroken. Naast mijn bed ligt een beker met kleine verticale streepjes op de grond.

Ruimte

Schep nieuwe vrijheid
in mij

bevrijd mij van wie
mij zo diep kwetste

bevrijd mij van wie
mij bedreigde

geef mij de ruimte
om niet in
de ban te blijven
van wie mij zo ontwrichtte

bijna ging ik te gronde

dat ik hem los kan laten
nieuwe ruimte
kan vieren

(Marinus van den Berg – Met hoofd hart en handen: spiritualiteit voor elke dag p. 14)

Spelen

Waarom verleren we het spelen
als we groter worden.

Waarom worden we zo gauw serieus
als we volwassen zijn.

Waarom…?

Als we de speelsheid van ons kind zijn
vast kunnen houden.

Als we de ongedwongenheid van ons kind zijn
kunnen bewaren.
Als…?

Dan wordt het leven vanzelf weer lichter.
Dan wordt het leven vanzelf weer luchtiger.
Dan wordt het leven vanzelf weer liever.
Dan…!

of liever toch

Nu…?!

 

Leegte

Leegte, een schone lei
Ruimte in je hoofd
Als je het leven laat gebeuren
is er plaats voor echte magie
Dan opent zich een wereld die oneindig is
en is alles mogelijk…

(Happinez, 2013 nr. 4 p. 12-17)

Keer de deadline om

Veel mensen stellen uit, omdat ze denken dat de druk van een deadline ze helpt presteren. In werkelijkheid brandt door zo’n noodsprong in één keer de energie op waarmee we tien keer zo lang hadden kunnen doen. Wie zo met tijd omgaat, put zichzelf uit.

Het kost dan steeds meer energie en dus tijd om dingen te doen. Keer liever de deadline om, door vanaf het begin een relatie aan te gaan met elke nieuwe klus of taak. Visualiseer de handeling. Voel de energie of opwinding die vrijkomt en gebruik die om bijtijds stappen te zetten.

Paul Loomans: “zo verdwijnt de hete adem van de tijdsdruk en komt er een frisse lentebries in je rug vanaf het begin. Er is geen stressverhaal in de toekomst, maar een aangenaam project in het hier en nu.”

(uit Happinez 2013, jrg. 11, nummer 3, p. 49)

Bidden en danken of eerst danken en dan bidden

Wij bidden altijd eerst voor we gaan eten met het eenvoudige gebed “Heer zegen dit eten, amen” en zo danken we ook aan het eind van de maaltijd met “Heer dank voor het eten, amen”.

Onze twee Afrikaanse adoptiekinderen verwarden dat in het begin en dankten aan het begin van de maaltijd met het simpele maar o zo overduidelijke: “Heer, dank voor dit eten, amen”….En de zegen die aan het eind gevraagd werd is eigenlijk dan net zo logisch.

Wat kun je toch veel leren van de onverwachtse dingen van kinderen!

 

Durf jezelf te laten zien

De valkuil van perfectionisme volgens Brené Brown:

“Veel mensen verwarren perfectionisme met gezond je best doen. En er is niets mis met hard werken of proberen iets heel goed te doen. Dat gaat allemaal over wat jij zèlf voelt en vindt. Perfectionisme is een afweermechanisme, een manier om jezelf te beschermen: als ik er maar perfect uitzie en alles perfect doe, denk je, kan ik zorgen dat ik geen kritiek krijg, dat ik me niet hoeft te schamen en niet veroordeeld wordt. Het is een soort schild en het weegt wel twintig ton. We zeulen het rond in de hoop dat het ons veilig houdt, maar het enige wat het doet, is zorgen dat we niet gezien worden.”

 

Je eigen weg

Je weg vinden

Voor je ligt het onbekende
je leert het nooit kennen als je niet gaat
til een voet op en zet hem voor de andere
als je in beweging komt ontstaat de weg vanzelf
met verlangen als routekaart en je ziel als kompas
weten je voeten waar te gaan

(uit Happinez; 2011 jrg. 9 nummer 3 p. 10)

Kiezen

Er zijn zoveel keuzes die elke dag gemaakt moeten/mogen worden. De meest voor de hand liggende keuzes dat wil nog. Zoals bijvoorbeeld wat doe ik op mijn brood.

Hoewel… voor sommige kinderen is dat ook al heel lastig en zelf heb ik ook volwassenen wel eens zien stoeien met het maken van een keuze voor bijvoorbeeld een toetje als het aanbod in de winkel heel groot is.

Misschien is dat ook wel het lastige in deze eeuw. Het aanbod is overweldigend groot en willen we verder komen dan zullen we op bepaalde momenten een keuze moeten maken.

Een keuze voor een vervolg- of beroepsopleiding. Laatst hoorde ik dat een decaan bij de informatieavond had verteld dat er ruim 800 opleidingen zijn in Nederland… Hoe kan je daar als leerling/student nog je keuze uit maken… zeker als je niet goed weet welk beroep je later wilt uitoefenen.
Als je kleiner bent is het nog wat simpeler en zijn je keuzemogelijkheden vaak beperkt. Je hebt dan liedjes die je helpen een keuze te maken.

Maar hoe doe je dat als je groter of zelfs volwassen wordt?

Bovenstaand is een model. Het begint met bewustwording dat je een keuze moet maken. Een keuze die bij je past, kan je het beste maken als je jezelf goed kent en als je het aanbod kent. Vaak vallen een aantal keuzemogelijkheden gelijk af. In de overblijvende andere mogelijkheden moet je verder verdiepen. En dan kan je je keuze eindelijk maken. In psychologisch onderzoek is aangetoond dat mensen het beste kunnen kiezen uit maximaal 5-7 mogelijkheden. Is het aanbod meer, dan moet je proberen het via rubricering verder terug zien te brengen tot dit aantal. Heb je eenmaal gekozen dan is het van belang dat je bij je keuze blijft, dat je jezelf verbindt met dat wat je gekozen hebt, zodat het bij je gaat horen. Kan je toch niet kiezen probeer dan de verschillende opties even uit, zodat je alsnog een meer gefundeerde keuze kunt maken.

Checklist

Het leven volgt niet via checklists hoewel het soms wel handig kan zijn om je weer eens bewust te worden van iets. Zo kan je die sleur doorbreken die funest is voor ècht leven!

Warmte:

  • ‘ik hou van je’ zeggen
  • een knuffel of zoen geven
  • laten weten dat je zelf een knuffel of zoen wilt
  • laten merken dat je blij bent dat de ander er is
  • samen lachen en ergens van genieten
  • de andere een plezier doen (kopje thee, compliment, iets ‘uit handen nemen’)

Gezellig samen zijn:

  • Met elkaar praten
  • Samen iets leuks doen
  • Samen aan een klus werken
  • Leuke herinneringen ophalen
  • Als stel op stap gaan

Respect:

  • Luisteren naar de mening van de ander
  • Vertrouwen hebben in de ander
  • De ander trots aan vrienden en familie voorstellen
  • Bedanken voor de dingen die de ander voor je doet

Uitwisselen van ideëen:

  • Vertellen hoe je dag is geweest
  • Vragen naar de dag van de ander
  • Je mening geven
  • Je gevoelens uit
  • Laten weten waar je mee bezig bent
  • Praten over wederzijdse interesses

Hulp:

  • Iets doen om de ander tijd of energie te besparen
  • Meedenken met de ander

Bron: Sanders, Markie-Dadds en Turner (2005). Positief opvoeden van Triple P, module Partnersteun.

 

Geluk

geluk
ik maak
geen verre speurtocht
meer naar het geluk
berooid
ben ik daar vaak
van teruggekomen
met open ogen
kijk ik
in het hier
kijk ik
in het nu van nu
en wonderlijk:
ik zie
de alledaagse dingen
zich verdringen
om mij te wijzen op geluk

Oeke Kruythof

Zeuren

Zeuren levert negatieve energie op die ècht leven in de weg staat. Toch doen we het zo vaak. Onlangs las ik een artikel van een vrouw die zich had voorgenomen een maand lang niet te gaan zeuren tegen haar man en te kijken welk effect dat had. En dat effect verbaasde haar oprecht!

Vanochtend lees ik een mail van mijn man en wil op een zeurtoon gaan reageren. Hij had een etentje thuis met vrienden geregeld zonder mij er vooraf in te kennen. Ineens schiet me dat artikel te binnen en bedenk ik me. De mail wordt gewist en een vrolijkere variant wordt alsnog gestuurd. Zo wordt deze dag niet verpest, maar ook het etentje zelf krijgt geen negatieve lading. Want eigenlijk heb ik er best zin in!

If you don’t like something, change it.
If you can’t change it, change your attitude.
Don’t complain…

Lachen

Voor vandaag neem ik me voor om meer te gaan lachen en meer humor toe te passen. Niet voor niets is de uitdrukking, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Nou in dat geval wordt het hoog tijd.

Gisteren nog wel even gelachen toen m’n jongste de duim opstak op een heel volwassen manier. Dat was echt een hart onder de riem ;-)

Op naar vandaag!

Reunië

Met deze blog wil ik meer in het hier en nu leven. Voor vandaag heb ik me laten verleiden om even terug te gaan in de tijd. Herinneringen ophalen, opnieuw leuke (en eerlijkheidshalve ook wel minder leuke) mensen ontmoeten. Bijkletsen en soms wat oppervlakkig geneuzel. Lekker eten en drinken en leuke muziek. Bovenal een leuk feestje en voor herhaling vatbaar, want alle leuke mensen heb ik nog niet eens gesproken.

 

Relativeren

Relativeren is ook een manier om van het leven te genieten. Niet alles letterlijk nemen of op elke slak zout leggen. Vandaag neem ik me voor dit actief toe te passen.

Op een van mijn rapporten vroeger stond: niet het vele is goed, maar het goede is veel…
Een boodschap waar ik destijds niets mee kon, maar die nu regelmatig door m’n hoofd ‘zingt’. En dat is goed…

Feest

Vandaag is het feest! Tenminste we zijn voor twee feestjes uitgenodigd. Een verjaardag en een tuinfeest met alles erop en eraan. Hoewel we feestjes heel leuk vinden zijn twee op één dag wel een beetje veel van het goede… Er is in ieder geval niet veel tijd/zin over voor deze blog.

Yoga: daag jezelf en je lijf uit!

Vandaag een uurtje poweryoga gedaan en hoewel ik dat al vaker heb gedaan ging het vandaag toch net even wat lekkerder. Hoe dat kan? Geen idee, misschien omdat ik meer echte aandacht had? In ieder geval is het gewoon genieten van de oefeningen, je lijf, je ademhaling met al z’n mogelijkheden en tekortkomingen. En als je krakende en stijve lijf dan langzaam maar zeker in de gewenste positie komt, YES!

yoga-2[1]

Deze Yoga pose kwam ik via Google tegen, de tekst ernaast vind ik minstens zo mooi mede door de tegenstellingen die erin genoemd worden.

Yoga is a way to overcome: (Yoga is een manier om te overwinnen:)

  • evil by good, (het slechte door het goede)
  • sorrow by joy, (verdriet door vreugde)
  • cruelty by kindness, (wreedheid door vriendelijkheid)
  • ingnorance by wisdom (onwetendheid door kennis/wijsheid)

Yoga brengt je verder!