Ontvangen

Ontvangen

 

Niet geven of nemen,

niet krijgen of stelen,

maar ontvangen,

is wat door m’n hoofd spookt

de hele tijd.

 

En dat niet alleen,

ook loslaten komt daarbij.

Is ont-vang-en

niet ook een vorm van

loslaten

doordat het begin met ont-?

 

Volgens bronnen

kan ont- behalve ‘niet’ ook betekenen

dat iets begint

of in gang wordt gezet.

Ont-vangen

ik was er nooit goed in,

maar ga het vanaf nu weer oefenen.

 

Met ballen,

met complimenten,

met cadeaus,

met gaven,

met liefde…

 

Maar zoals een bal alleen naar je toekomt,

als je er zelf een tegen een muur gooit.

Zo werkt het ook met het ontvangen

van deze dingen.

Alleen wat je zelf geeft, kan je gaan ontvangen

en dan moet je er nog ontvankelijk voor zijn.

Niet alleen in de zin van gevoelig,

maar ik bedoel meer het willen aannemen.

 

De bal kan alleen gevangen worden

als je je armen uitstrekt.

Complimenten kunnen je alleen voeden

als je ze echt wilt horen.

Cadeaus kunt je alleen met plezier in ontvangst nemen

als je de gever, het cadeau en jezelf (!) op waarde weet te schatten.

Gaven kun je alleen goed inzetten,

als je respect hebt voor de ander en jezelf.

Liefde kun je alleen accepteren

als je je hart ervoor openstelt.

 

Moeilijk? Ja als je dat als kind niet hebt geleerd is dat best moeilijk.

Onmogelijk? Nee je kan het leren.

Misschien komt het voor je gevoel

eerst wat gekunsteld over,

maar stapje voor stapje,

net als een kind dat leert lopen

kan je leren te ontvangen.

 

Maar zoals een kind alleen kan leren lopen

door z’n houvast eerst los te laten.

Zo vraagt dit je uit je comfortzone te stappen

en te beginnen met onvoorwaardelijk geven.

 

Dat is leven! Elke dag opnieuw doen!

Verwachting

Ik wacht… en wacht… en wacht…

Ik ben niet ‘in verwachting’ zoals dat normaal gesproken heet.
Ik zit in procedure, dat u het maar even weet!

Het klinkt wat stijf en formeel,
en dat is het ook voor het grootste deel!

Maar toch als ik dan even bedenk hoe het straks zou kunnen zijn…, dan wordt ik zacht.
Ik vergeet al die stomme regeltjes en hoge heren en weet weer waarop ik wacht. Continue reading

Verhalen betekenen zoveel meer…

Laat anderen in je hart leven
Daar kan altijd nog iemand bij.
Vertel je verhaal en iedereen voelt met je mee
Als mensen echt luisteren leven ze voor altijd voort in je hart.

nav film https://www.youtube.com/watch?v=pizQ0mkAjVc

Stil gemis

Those we love, don’t go away,
they walk beside us, every day.
Unseen, unheard, but always here,
still loved, still missed, still very dear.

Gestolde tijd

Ik zou het graag willen!
Een soort vacuüm waar je alleen met jezelf bent.
Als een rups in een cocon nog voordat hij transformeert tot vlinder.
Gewoon ZIJN!

Waarom zoek ik dat dan niet. Het ligt in mijn bereik.

Ik kan gaan zitten, in lotushouding als ik dat wil.
Ik kan gaan mediteren en thuiskomen waar ik wil.
Ik kan verstillen…
Ik kan…

Ik kan het niet en doe het niet en vraag me vertwijfeld af wat me tegenhoudt.

TIJD!?

Ik wil eerst nog even dit of even dat doen.
Ik denk dat iets of iemand anders dan mezelf veel belangrijker is!
Ik wil dat als ik stil sta de rest van de wereld ook stil staat…
Ik wil niets van het leven missen…
Ik wil….

Ik denk dat ik pas tijd neem als ik dood ben en verlang daar ook wel eens naar.
Het verlangen te verstillen, in mezelf, thuiskomen in het niets van jezelf, geen gedachten,
geen ego meer en dat ondertussen (nou ja niet de hele wereld, maar toch best een aantal mensen) ook even stil blijven staan.

Alles en iedereen even stil, bijna bevroren en aan de grond genageld stil.
Ineens beseffend dat niets anders belangrijker is dan jezelf.
Dat tijd niet van waarde is, maar juist jij en die andere mens!
Die ander waar je net nog aan voorbij liep omdat jij geen tijd had. Continue reading

Liefhebben is loslaten / loslaten is liefhebben

Hieronder een naar mijn idee moderne vertaling van een aloude bijbeltekst over liefde. Onderstaande tekst zag ik bij Herniz en in overleg met haar mag deze een plek hebben op mijn site. Mooie woorden!

Maar om een ander en jezelf echt lief te kunnen hebben, is het fijn om eerst je eigen oude zeer, trauma’s of pijnlijke ervaringen los te kunnen laten. Als je dat zelf kunt is dat heel mooi, anders kan Herniz je daarbij helpen.

Loslaten Continue reading

De stem van je hart

Wanneer er weer nieuwe wegen voor je open liggen
en je niet weet welke je moet nemen
sla er dan niet op goed geluk één in
maar ga zitten en wacht.

Haal vol vertrouwen net zo diep adem
als je adem hebt gehaald op de dag dat je ter wereld kwam
zonder je door iets te laten afleiden.

Wacht en blijf wachten.
Beweeg je niet; wees stil en luister naar je hart.
Wanneer dat dan tot je spreekt, sta op en volg zijn stem.

(Susanna Tamaro – De stem van je hart)

Spelen

Waarom verleren we het spelen
als we groter worden.

Waarom worden we zo gauw serieus
als we volwassen zijn.

Waarom…?

Als we de speelsheid van ons kind zijn
vast kunnen houden.

Als we de ongedwongenheid van ons kind zijn
kunnen bewaren.
Als…?

Dan wordt het leven vanzelf weer lichter.
Dan wordt het leven vanzelf weer luchtiger.
Dan wordt het leven vanzelf weer liever.
Dan…!

of liever toch

Nu…?!

 

Licht van binnen

Gun jezelf
wat meer licht
wat meer ruimte.

Geef jezelf
wat meer ruimte
wat meer warmte.

Laat het zien
laat het horen
laat het voelen
laat je gaan.

Je bent bedoeld
om te stralen
om liefde te ontvangen
om het te delen
om jezelf te zijn.

Schrijven

Je kan schrijven voor jezelf
da’s veilig.

Je kan schrijven voor een ander
da’s verbindend.

Je kan schrijven zonder doel
da’s speelsheid.

Je kan schrijven
da’s positief.

Als je stil bent

Als je stil bent
Maak je een beweging
Van binnen naar buiten,
Doe je een stap voorwaarts
Naar wat komt en naar Wie komt.

Als je stil bent
Verlang je en vraag je,
Luisterend naar de Stem,
Werk je mee
Aan méér dan het gewone,
Aan méér dan jezelf.

Als je stil bent
Stap je uit je beklemming,
Van de onrust en de stormen
In je en om je,
En opent zich een horizont van nieuwe mogelijkheden.

Als je stil bent
Verlaat je platgelopen paden,
Sla je bressen in de muur van je oppervlakkigheid,
Sta je op de uitkijk,
De blinde wordt ziende.

Als je stil bent
Krijg je oog voor wat onzichtbaar is,
Kom je in de benen, voor wat straks
Zal zijn, er moet zijn:
Het land van verlangen,
De wereld van Gods vrede.

Voor een ander

Burendag maar dan een tikkeltje anders. Vandaag hebben we een bijzondere dag waarop een nieuw initiatief wordt opgestart in ons dorp, waarbij iets gedaan wordt voor een ander of voor de buurt. Ondanks een hele korte voorbereidingstijd wordt het een mooie dag met veel positiviteit. Samen met een aantal andere mensen zit ik in de organisatie en ik ben er trots op dat er zoveel (vrijwilligerswerk) mogelijk is.

Later bij de afterparty blijkt echter dat deze dag een keerzijde heeft. Iemand kon het leven niet meer aan en wilde daarom niet verder. Waar je je ‘s ochtends nog samen krachtig waant, voel je je ‘s middags ineens samen machteloos.

Wat je ook doet, het lijken ineens hele kleine druppels op een gloeiende plaat, die geen verschil maken.
Toch weten we uit ervaring ook dat heel veel druppels samen een flinke bui kunnen opleveren, die die spreekwoordelijke gloeiende plaat toch echt kunnen afkoelen. We hebben elkaar daarvoor alleen wel heel erg nodig! Want dat lukt alleen samen!

Elke dag leven!? Ja, en elke dag ook ‘samen’leven! Niet alleen in je eigen gezinsverband, maar juist ook om je heen kijkend naar anderen die het ‘samenleven met iemand’ als gemis ervaren!

Eigen kleur

Voor onze 2 prachtige kids:

Je bent net als ik, en toch zo anders.
Ik herken de patronen, maar zie ook de accenten.
Details die van jou zijn, in een eigen kleur.
Ik kan er eindeloos naar kijken, zoveel te ontdekken.
Leer me je kennen en vertel je verhaal
Laat je me toe, even heel dichtbij?

(uit Happinez 2013, jrg. 11, nr 3 p. 12)

Checklist

Het leven volgt niet via checklists hoewel het soms wel handig kan zijn om je weer eens bewust te worden van iets. Zo kan je die sleur doorbreken die funest is voor ècht leven!

Warmte:

  • ‘ik hou van je’ zeggen
  • een knuffel of zoen geven
  • laten weten dat je zelf een knuffel of zoen wilt
  • laten merken dat je blij bent dat de ander er is
  • samen lachen en ergens van genieten
  • de andere een plezier doen (kopje thee, compliment, iets ‘uit handen nemen’)

Gezellig samen zijn:

  • Met elkaar praten
  • Samen iets leuks doen
  • Samen aan een klus werken
  • Leuke herinneringen ophalen
  • Als stel op stap gaan

Respect:

  • Luisteren naar de mening van de ander
  • Vertrouwen hebben in de ander
  • De ander trots aan vrienden en familie voorstellen
  • Bedanken voor de dingen die de ander voor je doet

Uitwisselen van ideëen:

  • Vertellen hoe je dag is geweest
  • Vragen naar de dag van de ander
  • Je mening geven
  • Je gevoelens uit
  • Laten weten waar je mee bezig bent
  • Praten over wederzijdse interesses

Hulp:

  • Iets doen om de ander tijd of energie te besparen
  • Meedenken met de ander

Bron: Sanders, Markie-Dadds en Turner (2005). Positief opvoeden van Triple P, module Partnersteun.

 

Zeuren

Zeuren levert negatieve energie op die ècht leven in de weg staat. Toch doen we het zo vaak. Onlangs las ik een artikel van een vrouw die zich had voorgenomen een maand lang niet te gaan zeuren tegen haar man en te kijken welk effect dat had. En dat effect verbaasde haar oprecht!

Vanochtend lees ik een mail van mijn man en wil op een zeurtoon gaan reageren. Hij had een etentje thuis met vrienden geregeld zonder mij er vooraf in te kennen. Ineens schiet me dat artikel te binnen en bedenk ik me. De mail wordt gewist en een vrolijkere variant wordt alsnog gestuurd. Zo wordt deze dag niet verpest, maar ook het etentje zelf krijgt geen negatieve lading. Want eigenlijk heb ik er best zin in!

If you don’t like something, change it.
If you can’t change it, change your attitude.
Don’t complain…

Angst

De hond ‘zeurt’ om aandacht, tenminste iets anders kan ik niet bedenken want er liggen nog brokjes in de bak, er is nog voldoende vers water, ze is net uitgelaten en toch gaat ze niet rustig liggen zoals anders. Wat kan er aan de hand zijn?

Ze is behoorlijk ziek en ik merk dat ik meer en meer afstand ga nemen. Ik verzorg haar nog heel goed, maar vind echt contact maken lastig worden. Ik vind haar door haar omstandigheden zelfs te vies geworden om lekker mee te kroelen. Iets wat huisgenoten al wel vaker opmerkten, maar waar ik tot nu toe nog altijd, langs of doorheen kon kijken.

Lief en leed heb ik met haar gedeeld. Ze was vooral in het begin een soort substituut voor ander gemis. Ik was en ben stapelgek op haar, maar toch….

Als ik er wat dieper in duik, merk ik dat de achterliggende oorzaak van mijn gedrag is dat ik bang ben voor het naderen van het zoveelste verlies en de pijn die daarmee gepaard gaat.

Al surfend kom ik een mooie en leerzame beschrijving tegen over angst en liefde. Het slaat naar mijn idee de spijker op z’n kop. Want zoals ik al beschrijf blokkeert de angst voor het verlies, het uiten van mijn liefde voor haar.

‘Het pad naar boven, met alle positieve emoties: hoop, blijdschap, vertrouwen, liefde. Hoe langer je op dit pad blijft, hoe dieper de positieve emoties die je voelt.’

Mijn hond verdient de liefde en ook voor mezelf is het goed, want leven met angst is geen leven!